KULTURA • SZTUKA • SPOŁECZEŃSTWO

Fajny!

17 sierpnia 2009 Komentowano 5 razy

Przymiotnik „fajny”. Znaczenie: oceniany pozytywnie: dobry, ładny, miły. Odmienność:
fajnego, fajnemu, fajnych, fajnym, fajnymi, niefajnego, niefajnemu, niefajnych, niefajnym, niefajnymi, fajni, niefajni, niefajny, fajna, fajną, fajne, fajnej, niefajna, niefajną, niefajne, niefajnej, fajnie, niefajnie.

Wbrew pozorom, w tym felietonie nie będzie mowy o poprawności gramatycznej języka polskiego. A o ubogim słownictwie Polaków i owszem. Eksperci apelują, ze sprzedaż książek spada. Psychologowie, że życiem dzieci rządzi telewizja i komputer, Analitycy przewidują upadek słowa pisanego na rzecz Internetu.

Jak z tym jest naprawdę, zapewne mało kto wie. Faktem pozostaje ciągle ubożejący słownik wyrazów używanych przez Polaków. Mimo całego bogactwa języka polskiego, zakres tych najczęściej używanych słów jest bardzo wąski. Często w ogóle należy zapomnieć o literackiej, albo choć poprawnej polszczyźnie. Zasób słownictwa wielu osób to głównie „k…”, „ch…” i może jeszcze „jeść” i „pić”. Ponadto zastraszającym zjawiskiem staje się ograniczanie wypowiedzi do słów-kluczy, takich jak wcześniej wspomniany wyraz „fajny”. Posiada tak głębokie znaczenie jak mało który. Wyraża wprawdzie jedynie pozytywne znaczenie. jednak być może już niedługo powstaną słowa, które będą jednocześnie wyrażać aprobatę i dezaprobatę. Taki „niefajnofajny”. Tak po środku, Bez wyrażania własnego zdania. Bez właściwości. Bez charakteru. Jak prawdziwy nowy Polak.

Katarzyna Katana

Podziel się:

Tagi: język polski, słownik

Podobne artykuły

Komentowano 5 razy »

Kasia napisał/a:

Opinia o coraz gorszym, ubogim i pozbawionym synonimów języku Polaków, a generalizowanie opinii na temat naszych rodaków to drugie.
Patrząc choćby na czytelników tego portalu…

# 17 sierpnia 2009 15:38

Zuzia napisał/a:

To jak się wypowiadasz odzwierciedla Ciebie. Jeśli naszym szanownym rodakom ubywa słów, a ich zasób słownictwa ogranicza się jedynie do kilkudziesięciu słów – a tylko kilka słów kluczy np. “fajny” są słowami ekspresywnymi, używanymi we wszelakich kontekstach i sytuacjach, to niestety, to o czymś świadczy. Ubogie słownictwo = ubogi duchowo człowiek. Wiele słów rzeczywiście traci na znaczeniu, nasze słownictwo jest nijakie – my jesteśmy nijacy.

# 19 sierpnia 2009 20:07

Filip napisał/a:

Temat rzeka, a napisano dosłownie parę słów. Uwagi słuszne, tylko że wspomniana długość powyższego tekstu dość zabawnie komponuje się z opiniami o zubożeniu polskiego słownictwa. Tak, jakby artykuł sam sobą dowodził o ubogości polskiego myślenia.

# 21 sierpnia 2009 15:53

Katarzyna napisał/a:

Nie sądzę, że jakość tekstu mierzy się na metry. Przekazałam w nim to, co chciałam przekazać. Jeżeli Pan, bądź ktokolwiek inny z czytelników sądzi inaczej, czuje potrzebę pogłębienia tematu lub przedstawienia innych, dłuższych myśli zapraszam do współpracy z portalem. Będzie to doskonała okazja do polemiki, na ten czy inny temat. Ponadto zapraszam do komentowania innych tekstów na stronach Autentyk.info

# 22 sierpnia 2009 13:50

Erade napisał/a:

Słownictwo dąży do utylitaryzmu. Ma być przede wszystkim łatwe i użyteczne, a nie skomplikowane i trudne do pojęcia. Tak jak wszystko w koło jest przeznaczone dla nas. Być może nie zauważyliście, że ludzie starają się poznać ogół, a nie mniej istotne szczegóły, które swą mnogością powodują trudności. Sam chciałbym mieć większy zasób słów, ale trudno go nabyć w szkole, a książki, jak zauważyliście, stają się przeszłością. Można też krytykować nasz ubogi język, jednak nie widzę, żeby ktoś tutaj szukał przyczyn. Zresztą jak sobie to wyobrażacie? Jedna osoba zacznie używać słów mało znanych, to co w takim momencie osiągnie? Słowa nieużywane stają się bezużyteczne, bo celem słów jest komunikatywność. Wracając do tematu szkoły, czy to nie jest dziwne że język polski staje się tak wzorcowy? Ucząc się w liceum poznajesz utwory i szukasz odpowiedniego wzoru by dobrze napisać swoje wypracowanie. Nie szukasz słów, lecz treści, znaczenia. Język polski sam narzuca takie myślenie. W liceum owszem można spotkać się z kilkoma nieznanymi słowami, ale jaka jest ich wartość? Być może przyczepiłem się szkoły, jednak gdzie bogactwo językowe może mieć większe znaczenie niż na lekcjach z przedmiotów humanistycznych?

# 30 listopada 2009 11:00