Co.In. - rozmowa
Michalina GrodzkaAlternative, Industrial, Experimental - to najczęściej pojawiające się określenia opisujące muzykę wrocławskiego zespołu Co.In.
Z Szymonem (d') Danisem - liderem grupy Co.In. rozmawia Michalina Grodzka.
Ok., od czego zaczynamy?
"cześć"
"yo!"
"Co masz na sobie?"
Chcesz skandalu? Co to? Wywiad dla "Faktu"?
Mam na sobie tą samą koszulkę, co w wizualach do "Predestynacji", i skarpetki z Homerem Simpsonem.
Z Simpsonem? Gdzie kupiłeś?
Od mamy dostałem. A ostatnio moje skarpetki budzą niezdrowe odruchy. Po koncercie zauważyłem sporo dziwnych komentarzy dotyczących moich skarpetek z czaszkami. Wiesz, jeśli dla kogoś to jest jakiś istotny element czegokolwiek, to ja wysiadam.
W ogóle masz super mamę. Moja tez chciała iść na koncert bo lubi CO.IN.. ale się bała że będzie tam głupio wyglądać i nie będzie miała z kim gadać.
Ja się strasznie ucieszyłem, że moja mama przyjechała na koncert. Ostatnio jest bardzo otwarta i interesuje się tym co robię. W pewnym sensie rekompensuje mi to fakt, że trafiamy do tak niewielkiej liczby osób - okazuje się, że ważniejsze jest, do kogo trafiamy, a nie do jakiej ilości drzwi udaje nam się skutecznie zapukać.
Ale już swoją grupkę fanów macie i to sporą, nie tylko Wrocław i okolice, jakbyście zaczęli grać więcej koncertów po Polszcze, to mielibyście ich jeszcze więcej. Dlaczego nie gracie poza Wrocławiem?!
Szykujemy się do tego w tej chwili. Ale tak naprawdę dopiero teraz mamy możliwość rozwinąć skrzydła. Dopiero od krótkiej chwili CO.IN. ma silny i zaangażowany skład, który może unieść ciężar naszego dziwnego podejścia do muzyki, z którym trudno jest się przebić do nowych ludzi, nowych miast itp. myślę jednak ze w tym roku się bardziej przyłożymy do kwestii menedżerskich.
A policz ile osób już było w CO.IN.
Razem z obecnym składem, przez zespół przewinęło się 18 osób.
Od 2000 roku?
Tak, i jedynym człowiekiem, który jest od początku, jestem ja. No i Sylwia jest ze mną dosyć długo - wcześniej zajmowała się elektroniką na żywo, teraz gra na głównym basie.
A w 2000 roku grałeś już w Fate Unknown, Nation albo w tych wszystkich bandach w których teraz się udzielasz? Czy to było potem? A gdyby CO.IN. nie było, załóżmy, i miałbyś te wszystkie zespoły, których wymieniać mi się już nie chce, to pewnie nie zakładałbyś własnego zespołu, co? Pokręciłam...
Wszystko zaczęło się od Fate Unknown. CO.IN. w zasadzie powstał równolegle. Te dwa zespoły są moimi macierzystymi formacjami, z tą tylko różnicą, że w Fate Unknown piszę bardzo mało muzyki a w CO.IN. zdecydowaną większość. A Nation i Curry Corazon są dla mnie również ważne, bo to moi bliscy przyjaciele. Reszta to rzeczy poboczne, raczej studyjno-produkcyjne i eksperymentalne.
Zrozumiałeś, o co mi chodziło! (śmiech)
Tak! Nie jestem takim młotkiem, na jakiego wyglądam. (śmiech)
No właśnie, tak a propos. Wielu ludzi cię nie zna i odbiera jako bufona. Kiedy pojawia się temat CO.IN. to musi być też o tobie - wiadomo - i ludzie lubią po tobie jechać: że gwiazdor, że bufon, że słabe teksty pisze, że emo, że pozer, że lubi tylko tych którzy cenią jego muzykę itd.
Staram się nie przejmować tym, co mówią ludzie, którzy mnie nie znają, a ja nie znam ich. Uprzedzenia są ich własnym problemem, choć często jest mi z tego powodu przykro. A ja widocznie wchodzę im na jakiś odcisk, bo jestem produktywny i wszędzie mnie pełno, bo szkoda mi czasu. A jak się mnie pozna to ponoć wcale nie jestem taki zły. Moja dziewczyna myślała, że jestem nadętym lalusiem, a teraz twierdzi, że mnie lubi. Mam też oddanych przyjaciół i ich zdanie się dla mnie liczy. Niezależnie od tego czy cenią moja muzykę.
To wszystko jest bardzo ciężkie czasami. Właśnie o tym jest "Predestynacja" - o poświęceniu swojej duszy dla swojego tworzywa, które tak lekkomyślnie bywa potraktowane przez sporą liczbę ludzi. Kiedy starasz się łamać schematy, ludzie zaczynają zarzucać ci pychę i skreślają cię na "dzień dobry".
A słabe teksty, powiadają ludzie? Hmmm... Brytyjski The Metal Observer dał mi nawet "nagrodę" za najgorszy tekst kiedykolwiek napisany ("Varicela Mentis" Fate Unknown). Ale są wciąż ludzie, od których dostaję maile, w których piszą, że identyfikują się z tym, co piszę jak z mało czym.
Ale ja lubię twoje teksty, mam aż tak zły gust... ?
...Widocznie tak.
A który utwór CO.IN. lubisz najbardziej?
Najbardziej lubię "Efekt Motyla", bo jest w nim tyle nadziei na spokój i miłość, że sam nie wiem skąd wówczas tyle jej w sobie znalazłem. No i jest emo, c'nie? Tak poza tym "Predestynację", bo jest oczyszczająca przy tym jak często czuję się niezrozumiany i "Aleksa", bo to hołd dla wspaniałego człowieka, który kiedyś poczuł się źle i chciałem mu zrobić prezent.
Czy kiedykolwiek Maciorezz (ex. Pigment. przyp. red.) zaśpiewa z tobą na żywo efekt motyla?
Maciorezz jest bardzo zajęty. Jest bardzo zaangażowany w rodzinę, ma dwuletnie dziecko i wątpię, żeby znalazł czas na zaśpiewanie z nami. Ale szanuję to, sądzę, że jest świetnym tatą.
Dlaczego pijesz wino na scenie i to zawsze to samo? To ma być reklama dla jakiejś marki? Podpisałeś kontrakt? (śmiech)
Wino piję rzadko, tylko kiedy czuję przed koncertem, że moje gardło jest w słabej formie. A lubię Kadarkę pół-wytrawną bo nastawia mnie seksualnie do życia, a jak powiadał miszcz Bowie, to bardzo ważne na scenie.
Pogadajmy o nowym składzie
Zlustrujmy każdego!
Sylwia - jedna z najbardziej lojalnych osób, jakie znam. Nie wyobrażam sobie CO.IN.-a bez niej. Jest świetną basistką i leczniczym czynnikiem osobowym w zespole. Jest też dyżurnym cynikiem co.in.-owym.
I dzięki Sylwii CO.IN. ładniej wychodzi na zdjęciach.
No, ba! Dalej jest duet Einar (elektronika na żywo - przyp. red.) i Cute (gitara - przyp. red.) - bardzo podbudowało mnie ich wielkie zaangażowanie i entuzjazm, pozwoliło mi się podnieść po kryzysie dwa lata temu. CO.IN. wtedy prawie przestał istnieć. Stąd "Plan B" - to alternatywa, zaczynanie prawie całkiem od nowa, podnoszenie się z ziemi. Polecam objazdową, cykliczną imprezę Einara i Patryka. Klimat Dark-Electro, nazywa się "Mordfabrik" i (www.mordfabrik.pl - przyp. red.)
Petros - krótka piłka. Nie chcę grać z żadnym innym perkusistą, albo on albo nikt (zarówno ze względów techniczno-klimatycznych jak i osobowych). Jeśli kiedykolwiek odejdzie z zespołu, będę miał do niego straszny żal. (śmiech) Mam nadzieję, że tak się nie stanie, pomimo tego, że jest bardzo zajęty poza CO.IN.-em.
Raffik (gitara, były członek zespołu Chaqma - przyp. red.). Bardzo się cieszę, że przeszedł z Chaqmy do nas, od dawna go bardzo lubię. Jest świetnym gitarzystą, wrażliwym kolesiem i do tego fanatykiem South Parku, tak jak ja. Poza tym nagrywał już dla nas, to była naturalna kolej rzeczy, że w końcu się spotkaliśmy.
Jeszcze deprim. W trzeciej osobie.
Zdeklarowane duże dziecko, dla którego CO.IN. znaczy chyba zbyt wiele. Gość dopiero uczy się śpiewać, wsadza łapy w sporą ilość rzeczy i czasami ma problem z chaosem i porządkiem w kuchni. Bardzo sobie ceni bliskość ludzi, którzy są dla niego ważni i chyba, dlatego tak się cieszy z obecnego składu tego zespołu. Nie wiem, co jeszcze powiedzieć o nim.
Ostatnio z Raffkiem remiksowaliście Nosowską na konkurs. Kiedy będą wyniki?
Nie wiem, nic nie wiadomo. Ale nie liczymy za bardzo na wygraną, ten remiks jest bardzo ciężki. Oddaliśmy hołd zespołowi Meshuggah, który obaj uwielbiamy.
..ale jest "tru"! (śmiech)
Towarzyszu deprim, lubicie się bawić w remiksy (www.myspace.com/coinremix - przyp. red.), inne utwory nie były miksowane na konkursy, więc czemu akurat one? To ma jakąś historię? Czy po prostu spodobał ci się taki, a taki kawałek takiego, a takiego zespołu i postanowiłeś pomaczać w tym palce?
Chłopcy z Chico to moi kumple i od dawna uwielbiam ich muzykę. Yomasz usłyszał mój remiks Ctrl-Alt-Del i zaproponował, żebym zrobił im remiks na płytę. Rootwater zgłosili się do mnie też po publikacji remiksów Controli i tylko te zespoły (no i Transobapticato) dały mi swoje ślady dobrowolnie. Resztę zrobiłem na zasadzie, "bo lubię".
Może kogoś zainteresuje, z jakiego sprzętu korzystasz. No to się pochwal.
Nie ma się, czym chwalić, jest tani. Używam samplera studyjnego z wbudowanym multiefektem i laserowym kontrolerem filtra dolnoprzepustowego. Wokal mam podpięty pod niskobudżetowy multiefekt wokalny z pedałem ekspresji, który służy mi głównie do przedłużania pogłosu. Mam jeszcze wieloślada, z którego Einar miksuje na żywo, ale niedługo przerzucimy się na Maca i kontroler midi.. Mikrofon mam za czterysta złotych, czyli bida z nyndzą.
To sprzęt typu "live". Resztę robię w domu, czasem gdzieś w studiu u kogoś.
Pojedźmy jeszcze po inspiracjach: trzy ulubione polskie zespoły i trzy zagraniczne. Co było dla ciebie inspiracją w 2000roku a co jest teraz?
To mi zajmie chwilkę. (myśli) Teraz: Chico, i to po stokroć, k***a. [vz] - z Lubina wariaci i Hurt, ale nowa płyta. Zagraniczne? Idiot pilot, Muse, Dillinger Escape Plan.
Wtedy? Kobong, Flapjack, Pigment. Zagranica: Pitchshifter, Faith No More, Nine Inch Nails. Sylwia natomiast uwielbia Glassjaw, zaraziłem ją. Exit Ten i Chevelle też. Einar i Patryk to fani Paradise Lost, Katatonii i różnych electro rzeczy jak np. Suicide Commando. Petros słucha bardzo różnej muzyki, od death metalu po r'n'b ale najbardziej chyba lubi Pendulum Raffik chyba najbardziej lubi Toola i takie kapele jak Mudvayne. Poza tym wszyscy bez wyjątku jaramy się Enter Shikari. Na mnie osobiście wpłynęli też bardzo tacy przewrotowcy jak David Bowie i Bjork, czy Aphex Twin. Imponuje mi to, w jak niewielkim stopniu przejmują się trendami i tendencjami.
A co byś chciał dodać na koniec naszego przydługawego wywiadu?
Chcę pozdrowić garstkę oddanych przyjaciół zespołu, czyli tak zwanych fanów. Chcę, żeby spróbowali sobie wyobrazić jak ważne jest ich zaangażowanie. Jest tych osób sporo na MySpace, na forach i w naszym bezpośrednim otoczeniu. Nie udzielam zbyt wielu wywiadów, więc chcę bardzo mocno podkreślić, że wiemy, kim są, widzimy ich i pamiętamy o nich.
To dzięki za wywiad, gościu.
Chyba Ci!
Ja też dziękuję. To najprzyjemniejszy wywiad, jakiego udzieliłem do tej pory.
Coin.band.pl
http://www.myspace.com/coinspace
