„Koniec pieśni” na Chłodnej25
Film Piotra Borowskiego „Koniec pieśni” na Chłodnej25.
14 stycznia w Klubokawiarni Chłodna 25 odbędzie się projekcja filmu „Koniec pieśni” w reżyserii Piotra Borowskiego – założyciela Studium Teatralnego. Po projekcji odbędzie się dyskusja z reżyserem filmu oraz zaproszonymi do rozmowy gośćmi: Zbigniewem Benedyktowiczem, Piotrem Głowackim oraz Mironem Zajfertem. Spotkanie poprowadzi Iza Natasza Czapska. Wstęp wolny.
W najbliższy czwartek o godzinie 18:30 w klubokawiarni Chłodna 25 odbędzie się projekcja wyjątkowego filmu autorstwa Piotra Borowskiego pt.: „Koniec pieśni”. Jest to niezwykle poruszający film opowiadający historię, która zaczęła się prawie 30 lat temu na wschodnich terenach Polski. Zimą 1980/81 roku Piotr Borowski wraz z trójką przyjaciół aktorów wyruszył na „Wyprawę zimową”. Przez trzy miesiące, w strefie przygranicznej pomiędzy Puszczami Augustowską i Knyszyńską, aktorzy pokazywali specjalnie przygotowany spektakl. Chodzili pieszo od wsi do wsi, ciągnąc rzeczy na sankach. Docierali do wiosek położonych z dala od uczęszczanych dróg. Spotykali ludzi różnych narodowości i wyznań: staroobrzędowców, Tatarów, prawosławnych, Białorusinów, a także dotarli do enklawy religijnej Wierszalin.
Ci ludzie, w geście wdzięczności za nasze przedstawienie, śpiewali nam swoje pieśni. – mówi Piotr Borowski – Ich śpiew utrwaliłem wtedy na taśmach magnetofonowych. Miałem wtedy nieodparte wrażenie, że na moich oczach gaśnie stary świat, bo wsie wyludniają się, młodzi ludzie odchodzą do miasta, a wśród starych pamięć zanika. Owej zimy roku 1980 przełamywałem opór i nieufność ludzi, wiedząc, że zbieram bezcenne bogactwa odchodzącego świata.
W roku 2007 Piotr Borowski powrócił tam, aby te nagrania oddać lub przekazać rodzinom tych, którzy już odeszli. Odszukanie ich dzieci i wnuków stało się spełnieniem i zamknięciem tego, co zostało zaczęte 27 lat temu. Comiesięczne spotkania, wynikłe z nich rozmowy, wsłuchiwanie się w głos nagrań, zostały udokumentowane na filmie.
By dotrzeć do prawdy wspomnień, film był kręcony „na żywo”, spontanicznie, bez wstępnego aranżowania sytuacji. Chodziło o bardzo osobisty odzew na bliskich, przodków, na kulturowe dziedzictwo; o to, jak starzy ludzie żyją poprzez pieśń w swych wnukach, dzieciach, następcach, co się dzieje z kulturą po upływie ćwierć wieku, jakim szlakiem biegnie dzisiaj, ten stary ślad.
„Koniec pieśni” 14 stycznia 2010, godzina 18:30
Idea i reżyseria: Piotr Borowski
Montaż i zdjęcia: Rafał Leszczyński
Zdjęcia: Mateusz Skalski
Współpraca: Gianna Benvenuto
Fotografie archiwalne: Wanda Wróbel
www.studiumteatralne.pl/koniec_piesni
Podobne artykuły
Odpowiedz.